Een andere WordPress.com site

Posts tagged ‘centrum’

In evenwicht met de brunel


Brunel – Prunella vulgaris
In het gras, nog geen [aar centimeter hoog zie je kleine paarse bloemmetjes naar boven komen. Eerlijk gezegd zie je ze bijna niet als je niet weet dat ze er zijn en ze zijn echt wonderlijk om te zien. De paars donkere knobbeltjes met hier en daar een prachtig paars bloemetje is eigenlijk een schoonheid en men zegt wel eens heet kooltje tegen dit bloemetje, omdat in het donkere het rode bijna schijnend is.
Vroeger werd de Brunel gebruikt als gorgelmiddel bij keelaandoeningen en helpt het bij leverstoornissen. Het is antibacterieel en helpt het lichaam te genezen van wonden, het helpt zelfs de ontsteking te remmen.
Een paar jaar geleden werd ik bewust naar een brunel getrokken en ging daar spontaan achtbewegingen maken boven het plantje met de voet waar ik ooit eens een behoorlijke ontsteking aan gehad. Het draaien van een lemiscaat – de acht beweging geeft voor mij genezing weer. Het was dan ook verwonderlijk dat ik dat boven een brunel moest doen. Het begon in mijn voet prikken en er kwam een heerlijke rust over me.
De brunel neemt je mee naar de innerlijke kracht die je in je hebt. Het maakt je open om jezelf op een heldere manier te aanschouwen en de antwoorden op vragen zelf te vinden. Brunel maakt contact met je innerlijke wijsheid en helpt je de antwoorden in jezelf te vinden. Als je dat doet, merk je dat je ook weer inspiratie krijgt om dingen te doen. Open, helderheid en oplossingen zorgen er voor dat je in je eigen centrum gaat geloven en vandaar uit te stromen.
De fontein zorgt dat het inwendig kan borrelen en dat er nieuwe impulsen ontstaan om er te mogen zijn en te gaan doen.

Advertenties

Lucht die ik mag inademen

Ik merkte dan mijn ademhaling verkeerd was, ik adem veel ste veel via mijn mond in plaats van mijn neus en ik vond het tijd om daar verandering in aan te brengen.. Maar merkte toen ik het deed, dat mijn ademhaling bijna stokte en dat er dan helemaal geen ruimte was om te ademen. Ik vaker in ademnood en dat moet niet de bedoeling zijn. Dus ben ik persoonlijk gaan kijken wat daar aan de hand was en welk trauma ik had opgelopen, dat met ademhaling had te maken. Gisteren was mijn vriendin er, die eigenlijk bevestigde wat ik al dacht en samen gingen we naar de bevalling terug. Ik merkte dat ik daar op een gegeven moment verlamd in de baarmoeder lag, kon mijn kracht niet meer gebruiken om naar buiten te persen.. Het leek net alsof ik niet meer in mijn eigen lichaam zat. Hulpeloos wachtte ik op verlossing, ik was zelf tot niets meer in staat en was aangewezen op anderen. Toen is er een grote huilbui gekomen, die mij weer bij me zelf bracht en uiteindelijk was er wel geestelijke hulp die mij daarin kon begeleiden. Ik mocht eindelijk de lucht happen die voor mij bestemd was. Ik merk dat dit inzicht mij helpt om meer naar buiten te komen en dat het mij meer in mijn centrum brengt. Het is nog niet helemaal over en ik denk dat ik nog meer mag zien, maar dit is het begin van een stuk genezing waar mijn lichaam naar vraagt.

Marja Hoefsmit – kruidje

Tagwolk